بعد از ۲۰ روز بالاخره تصمیم گرفتم دوباره بنویسم. خب قبل از هر چیز بازگشت دوباره خودم رو به خودم تبریک میگم و امیدوارم که بتونم همیشه ادامه بدم. سه هفته گذشته اتفاقات شیرین و تلخ بسیاری در زندگی من افتاده که ذکر تمامی اونها قابل انجام نیست و فقط اکتفا می کنم به موردهای مهم. اول از اتفاقات بد صحبت می کنم و بد با خوبها ادامه میدم.

اول اینکه متاسفانه ۲ هفته پیش به علت شرکت در یک مراسم عروسی مختلط و در اثر ورود و خروجهای مستمر به داخل و خارج از سالن روز دوشنبه دچار آمفولانزای شدید شدم که با همیاری خانمم و خب پزشک خانوادگی و زدن آمپول ۳-۳-۶ بعد از ۳ روز از تخت بیرون آمدم. در اینجا از کلیه زحماتی که همسر مهربانم در این چند روز برای من کشید کمال تشکر و قدردانی را دارم.

بعد از من متاسفانه همسرم به علت تماسهایی که در طول مریضی من با هم داشتیم دچار سرما خوردگی خفیف شد که باز هم با کمک من و پزشک خانواده و دیگر اعضای خانواده بهبود یافت. اتفاق نا خوشایند بعدی این بود که متاسفانه مادرم در اثر زمین خوردن از ناحیه استخوان زیر گردن دچار شکستگی شد که از پنجشنبه هفته گذشته کماکان درگیر مشکلات و خب دردهای ناشی از این اتفاق بود که باز با همیاری و همکاری اعضای خانواده و من و همسرم خوشبختانه رو به بهبودی می باشند.

حالا بریم سر اخبار خوب. اول اینکه ما برای سالگرد ازدواجمون به ترکستان سفر خواهیم کرد که با توجه به نحوه برنامه ریزی سفرمون پیشبینی میشه که بهمون خیلی خوش خواهد گذشت. البته امیدواریم که اینطور باشد. خبر دوم اینکه با توجه به نزدیک شدن به شب عید نوروز و تکاپوی مردم در خرید لوازم مورد نیاز فروشگاه ما از رونق خوبی برخوردار هست که از صمیم قلب از خداوند تشکر می کنم. خبر بعدی هم اینکه خوشبختانه تمام روابط خانوادگیمان خوب و حسنه و همه جز بعضی سرماخوردگی های خفیف از سلامت کامل برخوردار هستند. علت تمامی این بیماریها نیومدن بارون هست اگه بارون میومد مطمئنا تمام این بیماریها از بین می رفت. امسال متاسفانه زمستان خشکی در پیش رو خواهیم داشت!

در واقع این مجموع مهم های اتفاقات این ۳ هفته بود که البته همونطور که گفتم از نوشتن بقیه موارد نه خیلی زیاد مهم چشم پوشی می کنم و امیدوارم که تمامی اتفاقات بد به خوب تبدیل شوند.

 

نوشته شده در جمعه نهم آذر 1386ساعت 15:14 توسط پرخو| |